O drzewach powinno się mówić z czułością. Tego zdania jestem nie tylko ja, ale i Grażyna Chyra, przewodniczka po Puszczy Białowieskiej. Należy dodać, że jest nazywana Czułą Przewodniczką. I nie stało się tak bez powodu, o czym mogłem się przekonać na spacerze po Puszczy, na… Dowiedz się więcej »Czuła Przewodniczka w świecie drzew
Puszcza Białowieska doczekała się nie tylko międzynarodowej sławy, ale także swoich poszukiwaczy olbrzymich drzew. Od paru dekad Tomasz Niechoda wydeptuje leśne ostępy i odnajduje kolejne dęby, sosny, świerki, jesiony, klony, graby i olsze. Nie ma chyba lepszej osoby, którą można by zaprosić do rozmowy o… Dowiedz się więcej »Poszukiwacze drzew olbrzymów
Porosty są pewnym fenomenem, chociaż już sama ich definicja i opis należą do dość skomplikowanych. Inaczej nazywamy je grzybami zlichenizowanymi i w tej nazwie kryje się ich natura. Porosty tworzą grzyby i cyjanobakterie lub zielenice. Rosną w wielu miejscach na świecie, również w tych, które… Dowiedz się więcej »Porosty
U schyłku jesieni i na początku zimy celowo wypatruję charakterystycznych badyli. To badyle wiesiołka, których nasiona przyciągają ptaki, wśród nich gatunek, który dodaje koloru burym dniom – szczygły. Podobno wiesiołek był nazywany nocną świecą, i to dlatego, że jego kwiat rozwija się wieczorem – z… Dowiedz się więcej »Wiesiołek
Po co nam martwe drewno? „Gnije, nikomu się nie przydaje” – można usłyszeć, kiedy ktoś opisuje las, gdzie zostawia się drzewa na pniu, pozwala się im na nim umrzeć, a potem zostawia, żeby rozpoczęły swoje drugie życie. Można mieć i inne podejście do takiego lasu.… Dowiedz się więcej »Martwe drewno
Szczaw i mirabelki zrobiły w Polsce „zawrotną” karierę dzięki słowom pewnego polityka, który powiedział: Mirabelki jedliśmy, wyjadałem szczaw z nasypu. I wszyscy byli najedzeni. A teraz te owoce leżą na ziemi. Szczawiu nikt nie zjada. Oczywiście w zacytowanym przypadku ważny jest kontekst, a ten dotyczył… Dowiedz się więcej »Szczaw i mirabelki
Mówiliśmy na nie dziczki, ulęgałki, chociaż są jabłoniami i gruszami. Nie jadło się ich wiele, ale obgryzało skórkę. Często niedoceniane rosną wciąż wśród nas. Pięknie dziczeją na naszych oczach, chociaż wiele z nich wywodzi się z odmian stworzonych przez człowieka. Najwięcej sprzeczności odnajdziemy w jabłoni.… Dowiedz się więcej »„Dziczki”
Jej płacząca forma wpisuje się w najczęstsze wyobrażenie o wierzbie. Może być drzewem, krzewem, może mieć formę płaczącą. Te rodzime i te, które przywędrowały do nas ze szkółek i sklepów z sadzonkami, tworzą mieszańce i potrafią zaskoczyć. W Polsce stwierdzono występowanie 28 rodzimych gatunków wierzb… Dowiedz się więcej »Różne oblicza wierzby
Jest tym iglastym drzewem, które poznamy po tym, że gubi swoje igły na zimę. Jesienią efektownie się wybarwia i zamiast zieleni obsypuje się złotem, a potem zrzuca i to złoto. Maria Pawlikowska-Jasnorzewska pisała: Na niebotycznym modrzewiu,modrzewiu o lekkich włosach,który się w światła zarzewiukołysze i w… Dowiedz się więcej »Modrzew
Niedaleko mojego bloku rośnie pomnikowe drzewo. Należy do wiązów, które mają spory problem, chociaż są uznawane za odporne na przemysłowe zanieczyszczenia. Mówi się o nich niezłomne. Tym drzewem jest wiąz. Wiąz potrafi osiągnąć imponującą wysokość. Dorasta do 40 metrów wysokości. W Polsce mamy trzy rodzime… Dowiedz się więcej »Ginący wiąz
